Rozważania nad Słowem Bożym

                  (oprócz Ksiąg Kronik i nieinspirowanych przez Ducha Świętego Ksiąg Apokryficznych, 323 stron A4 )                

                                                                                           

                                                                                               URYWEK                  

                                                                                                Wstęp   

 

Zapoznając się  z Pismem Świętym stwierdzimy, że jego myślą przewodnią jest osoba Jezusa i  dzieło, jakiego dokonał On na krzyżu w celu zbawienia upadłej ludzkości. Bóg zaczął realizować Swój zamysł, gdy nakazał On Abrahamowi osiedlić się w Kanaanie.  Kontynuując je  zaś z  jego synem Izaakiem i  wnukiem Jakubem, dał  On temu drugiemu,   po z nim  stoczonej walce w Penuel,   na imię Izrael (1 Moj.32,29.30).  

Pierwsza część Biblii, czyli Stary Testament, w pierwszym rzędzie opowiada o dziejach Ludu Wybranego, czyli tego ludu, z którym Bóg zawarł synajskie przymierze. A że autor Listu do Hebrajczyków Stary  nazwał  cieniem lub zarysem Nowego, jest to zupełnie słuszne, że ten pierwszy musiał zostać uzupełniony Nowym (Hebr.8,5-8). Wyjaśniając zagadnienie, można po prostu powiedzieć, że w Starym Testamencie grzech został za pomocą przykazań Bożych  nazywany po imieniu, czyli została w nim jakby postawiona „diagnoza” choroby. Natomiast w Nowym został  na nią  znaleziony „lek”, którym  było i jest zbawcze dzieło Jezusa na krzyżu. Jeśli więc założymy, że „diagnoza” choroby była właściwa,  Jego dzieło jest odpowiednią terapią i odpowiednim lekiem na nią. Wiedząc   więc o tym, musimy dojść  do wniosku, że  całe Pismo Święte jest listem miłosnym Boga zaadresowanym do ludzkości, dlatego nieznający je człowiek  nie może  uważać się  za chrześcijanina. Ponadto jest ono natchnionym Słowem Bożym, które wywierało i nadal wywiera wielki wpływ na rozwój człowieka  (2 Tym.3,16.17).

                                                                              Część I  STARY TESTAMENT

Pierwsza Księga Mojżeszowa                           

1. styczeń      

Rozdział 1

Informując  czytelników   o chaosie, jaki istniał na Ziemi,  i o ingerencji Boga w ów - bo wtedy oddzielił On  dzień od nocy, stworzył On florę i faunę, a na samym końcu mężczyznę i kobietę - Pierwsza Księga Mojżeszowa  porusza  różnorodną tematykę.  Co się tyczy stworzenia ludzi, to  oznacza ono, że  nie mogą oni  żyć według własnego widzimisię, bowiem wg Jego woli   tylko kobieta i mężczyzna tworzą  jedność. Uznając zaś  wszystko przez siebie stworzone za dobre, Pan  pobłogosławił wszystkie stworzenia, czyli też naszych przodków, których  wyposażył On  w wolną wolę, co niestety,  nie wyjdzie im na dobre, ponieważ    nadużywając jej,  upadną  oni. Relacja o powstaniu świata nie zaprzecza odkryciom nauki, czytamy bowiem w  Psalmie 90,4, że; „tysiąc lat w oczach Twoich jest jak dzień wczorajszy ...”  Świadek biblijny ani jednym słowem nie wspomniał o istnieniu szatana i jego złowrogim postępowaniu wobec ludzi.

2. styczeń

Rozdział 2, 1 - 7

Wszystko, co Bóg chciał uczynić, uczynił On w ciągu sześciu dni, które skończyły się nastaniem wieczoru. Wyjątkiem był siódmy dzień, podczas którego On odpoczywał,  choć  nie doprowadził On  jeszcze  Swojego zamysłu do końca, co znaczy, że także dla nas siódmy dzień nie powinien być jedynie dniem spędzanym na wypoczynku, lecz też dniem przypominającym nas o przymierzu, jakie  Pan zawarł  z  ludzkością (Hebr.4,8-10). - Siódemka jest liczbą  symbolicznie związaną z Bogiem, oznaczającą doskonałość. Natomiast szóstka z człowiekiem, toteż liczba 666 jest symbolem wskazującym na antychrysta.  

Ponadto świadek biblijny podkreślił z naciskiem, że człowiek zawdzięcza swoje człowieczeństwo tylko i wyłącznie  Bogu, od którego otrzymał on Jego ducha (7),   dzięki któremu odróżnia się on od mających jedynie śmiertelną duszę zwierząt. Możność podejmowania samodzielnych decyzji jest drugą charakterystyczną cechą człowieka; zwierzęta posiadają bowiem tylko instynkty, natomiast wyposażony w wolną wolę człowiek został jakby „uszlachetniony”, co niestety,  przyczyniło się do tego, że nie czynił i nadal  nie czyni on Jego woli.

3. styczeń

Rozdział 2, 8 – 25

Czytamy, że Bóg stworzył ludzi z dwóch elementów, czyli z prochu i z Jego tchnienia życia, które w języku hebrajskim oznacza to samo, co duch. Mając więc Jego ducha, nie tylko  są oni  od Niego zależni, ale i w dodatku żyją oni jakby  „na pożyczkę”, co oznacza, iż winni się oni już z góry spodziewać  tego,  że w chwili, gdy „weźmie” On go   z powrotem,   przedstawi On im także    Swój „bilans rozliczeniowy”.

Krajobraz, który został w tym miejscu drobiazgowo opisany, sugeruje, że to, o czym czytamy, nie było jakąś tam bajką, lecz że była to rzeczywistość. Eden był bowiem pięknym skrawkiem ziemi, który został  stworzony po to, by człowiek  czynił  wolę Boga, w tym miejscu zwracającego uwagę na to, że ustalił On granicę, której nie powinien on  przekraczać. Rosnące w Edenie drzewo życia wskazuje zaś na to, że ludzie chcący mieć życie z Niego, muszą się narodzić  na nowo (Jan 3,3), a drzewo poznania dobra i zła wskazuje na właściwą człowiekowi zdolność do samostanowienia. - Życie towarzyskie jest trzecia charakterystyczną cechą człowieka.    

Otrzymując od Pana pozwolenie na panowanie nad całą Ziemią i nad tym, co się  na niej  znajdowało, Adam  nadawał  zwierzętom imiona. Jednak niestety, cała sprawa miała  także  swoją negatywną stronę, która wyszła na jaw, gdy zdał on sobie sprawę, że wśród nich nie było żadnego, które było   podobne do niego. Widząc jego utrapienie, Pan stworzył   z jego żebra kobietę, która  wprawdzie była   do niego podobna, lecz mimo to była ona  całkiem inna, co jednak nie umniejszało jej wartości, ponieważ  uzupełniała ona go  -  i na odwrót.

I choć przed upadkiem Adama i Ewy  współżycie tej pary  było całkiem naturalne i pozbawione wszelkiego poczucia wstydu, zmieniło się to, gdy popadli oni w grzech. Od tego momentu dochodzi/-ło  bowiem między nimi do „zakłóceń” znajdujących swój wyraz w  zazdrości, zawiści, podejrzliwości, kłótliwości, itp.

4. styczeń

Rozdział 3

Stwierdzamy, że Słowo Boże wskrzesza do życia i   doprowadza wszystkie sprawy do porządku, natomiast słowo węża, czyli diabła pogrąża świat i duszę ludzką w chaosie i w ciemności, lecz co najgorsze, uśmierca ono, co trzeba wpisać  na konto po raz pierwszy w tym miejscu pojawiającego się szatana, który bezczelnie, cicho i w powątpiewającym tonie zapytał Ewę o ponoć przez Pana wydany zakaz jedzenia owoców (1; roz.2,16.17).  Pytanie to zaprzeczyło powadze sytuacji,  siało wątpliwości co do wiarygodności Jego Słowa (4),  i w dodatku zarzucało ono Jemu próżny egoizm (5). Jednak także  Ewa nie była dużo lepsza od swojego zwodziciela, bo  zniekształcając  wypowiedź Boga (3; - nie dotykać/roz.2,16.17 – nie jeść ), miał on prawo ją kusić (5). Czyniąc to więc,  obiecał on jej  pozytywne spojrzenie na świat i brawurowe życie (5). Okazało się jednak, że zamiast tego pierwszej parze rzuciły się w oczy ich  wady i niedociągnięcia.

Skutkiem grzesznego postępowania naszych prarodziców  było to, że  czuli oni przed sobą  wstyd i lękali się oni Boga, który  nie tylko ich nie opuścił, lecz nawet ich szukał. Co się natomiast tyczy grzechu; -  bo domaga się On za jego popełnienie przelewu krwi (21), nie można go po prostu ukryć  listkami. Dodatkowo tylko On może człowieka uratować, a nie ów sam siebie, czyniąc we własnych oczach   dobre uczynki (7). Szatan zniewala ludzi, natomiast Bóg ich ratuje, wpierw przelewając krew zwierząt, która jednak  ich grzechy tylko  zakrywała.

 

Dla chętnych do kupienia downloda znajdują się na dole PayPal loga (i loga kart kredytowych) następujących państw: Polski, Niemiec, Francji, USA, Włoch, Wielkiej Brytanii, Izraela, Danii, Australii, Szwecji, Hiszpanii, Kanady, Holandii, Irlandii, Belgii

Po uiszczeniu zapłaty za downloada, jego nabywca otrzyma od PayPal dwa e-maile, które to potwierdzą.